Interview (2008)

interview: Gent, 3 april 2008
interviewer: Hilde Michiels

ESSENTIE

Je zegt: ‘het landschap wordt aanzien als een speelplaats van de verbeelding’ wat bedoel je dan?
Wat is de rol van de toeschouwer? Wat verwacht je van hem?

Wat is voor jou de essentie van je werk? op dit moment.

Brantt: Het landschap is geen natuurgetrouwe weergave, maar een abstractie van het onbekende.
Ik ben als het ware het landschap aan het herschapen, waarbij ik alle obstakels weghaal om tot een zuiver beeld te komen. Een eigen nieuwe gecreëerde natuur in al zijn vormen en aspecten, maar met een duidelijke referentie naar het landschap.

De opeenstapeling van vlakken en kleuren vormen als het ware een landschap, al naar gelang het gezichtspunt en de gemoedsgesteldheid van de toeschouwer. Ik laat de toeschouwers op hun manier een beeld vormen van wat er is gecreëerd, zolang hun verbeelding maar in werking treedt. Ook telkens wanneer ze opnieuw naar het werk kijken, ze er steeds een ander verhaal kunnen in zien en het boeiend blijft om naar te kijken. Laat dit een speelveld zijn, waar de toeschouwer mag in vertoeven.

PROCES

Hoe komt een werk tot stand?
Is er eerst een intellectueel proces waarbij het concept in gedachten gevormd wordt of is het eerder een intuïtief gebeuren, waarbij het moment en de ‘mood’ van het ogenblik bepaalt.

Brantt: Eigenlijk zou ieder werk voor zich moeten spreken, zonder dat het een theoretische uitleg nodig heeft.

De werken balanceren op de grens tussen structuur en intuïtieve vrijheid.
Een werk wordt gevormd door een opeenstapeling van kleurvlakken. Elk kleurvlak vormt een wereld van diversiteit in structuur. Ik hou van de contrastwerking in zowel kleur, als gelaagdheid. Sobere vlakken in contrast met dikke gelaagdheid, felle en heldere kleuren in contrast met donkere.
Het is mijn intuïtie die zegt welk kleurvlak en waar het al of niet komt. Het is steeds een groeiproces, waarbij het werk voortdurend in communicatie treedt met mezelf. Verflagen spontaan aanbrengen en verwerken, zonder dat ik me moet beperken aan een voorafbepaald concept. Ik zie het liever in de pure vorm!

MEDIUM

Welke factoren zijn bepalend in jouw materiaal keuze?

Brantt: Sowieso blijf ik schilderen met olieverf, het blijft een veelzijdig en boeiend medium met een sterke kleurvibratie.

Elk materiaal heeft zijn voor- en nadelen en het is steeds een zoektocht naar het meest geschikte. Alle materialen evolueren naar gelang de ervaring ermee, maar de duurzaamheid haalt steeds de bovenhand. Investeren in materiaal is bijzonder belangrijk, dat gaat van keuze merk olieverf, breedte paletmessen, keuze van drager, type spieramen, tot de weefstructuur van het linnen doek.

EVOLUTIE

Als ik je vroege werk bekijk (2002), dan lijkt het of je grafische vorming en architecturale interesse nog doorwegen. klopt dit?

Jouw recent werk, geeft me de indruk dat je je evenwicht, je richting gevonden hebt.
Ik bedoel hiermee zeker niet dat je al aan het einde bent van je weg, integendeel. (is dit nog maar het begin?)

Wat me opvalt is dat je van een verticale lijnvoering, naar een horizontale lijnvoering ‘gegaan’ bent.
Is daar een verklaring voor?

Brantt: Die horizontale lijnvoering is er spontaan gekomen doordat ik op een bepaald moment blauw in mijn kleurenpalet bracht. Door het blauwe kleurgebruik zat ik plotseling in de sfeer van havens, water, zee, … en zo kwam het panoramisch zicht tot stand.
Voorheen zat ik in de thematiek architectuur, interieurs, … en was ik meer bezig met perspectief, in wat automatisch leidde tot het vertikale aspect.

Alhoewel ik Grafische Vormgeving en Schilderkunst los van elkaar beschouw, hebben ze in mijn werk toch veel met elkaar gemeen. De bouwstenen van compositie en kleur waren ongetwijfeld al gevormd voor ik met schilderen ben begonnen.

INSPIRATIE

Wat inspireert jou, start je vanuit een beeld, ervaring…?

Hoe begin je aan een nieuw werk?
Het doek ligt klaar…

Brantt: Ik spendeer veel tijd in het mengen van de juiste kleuren. Een kleur is bepalend in de verdere ontwikkeling en sfeer van het werk. De keuze van formaat is ook heel bepalend en zoals je zelf zegt, het doek ligt klaar, ik werk altijd horizontaal. Eerst plaats ik een 4-tal blikken verf op de grond waarop mijn doek kan rusten. Zo blijft mijn doek al gescheiden van de grond, zodat de onderkant niet onnodig vuil wordt van achtergebleven natte olieverf op mijn werkvloer. Het doek is zo ook gemakkelijker verplaatsbaar door de gemakkelijke bereikbaarheid van de onderkant, zonder dat ik de voor- of zijkanten van het werk hoef aan te raken. Daarnaast kan ik gemakkelijk met mijn voeten onder het werk, zodat het gemakkelijker is om het werk te bewerken. Ik kan ook gemakkelijk via de onderkant, het doek tegendrukken om zo extra textuur te creëren bij het aanbrengen van olieverfpasta’s.
Doordat mijn werk plat ligt, heb ik ook een betere controle bij het aanbrengen van de olieverfpasta’s.

CONTEXT

Herken je maatschappelijke invloeden in je werk?
actie – reactie op actualiteit?

Brantt: Neen, maatschappelijk gezien ben ik ben daar niet zo mee bezig. Enkel ben ik min of meer doelbewust met materie en gelaagdheid bezig omdat dit tegendraads is met de huidige trend van dun en transparant schilderen. Mocht iedereen met materie bezig zijn, dan is de fun er vlug af.

Zijn er kunstenaars die je inspireren?

Brantt: Ik heb geen echte voorbeelden, maar ik kan het werk van Nicolas de Staël bijzonder appreciëren.

Waarom?

Brantt: Alhoewel je het moeilijk kunt vergelijken, maar sommig werk leunt dicht aan bij mijn werk.

Als je jezelf in een stroming binnen de kunstgeschiedenis zou moet plaatsen, waar zou je jezelf dan plaatsen?

Brantt: Zonder twijfel, het abstract expressionisme van de jaren 60.

TOEKOMST

Waar zou je graag binnen 10 jaar staan?
Is figuratief werken een optie?

Brantt: Laat ons hopen, nog steeds op mijn beide voeten.

Ik zie me graag in de toekomst wat beginnen experimenteren met 3D-werk. Ik zou doodgraag mijn schilderijen eens willen omzetten in sculptuurwerk. Op zich zijn sommige schilderijen al sculpturen op zich. Maar sculpturen maken door middel van karton en deze bewerken met olieverfpasta lijkt me een boeiende mogelijkheid. Ik wil graag mijn techniek benutten die ik als 15-jarige ontwikkeld heb tijdens mijn opleiding Architecturale Vorming. Maquettes maken heb ik altijd bijzonder graag gedaan.

Mocht ik een grotere atelierruimte kunnen benutten, zie ik me daar wel aan beginnen, want die drang is er wel degelijk. Enkel de nodige stockage en creatieruimte ontbreekt nog.

In mijn huidig atelier is dit quasi onmogelijk. Nu zie ik door de bomen het bos bijna niet meer door het groot aantal schilderijen dat hangt te drogen. Pas op, ik vertoef er bijzonder graag, maar ik zou een extra ruimte goed kunnen gebruiken.

Er is nog zoveel te beleven en te ontdekken in non-figuratief werk, dat ik me niet zie evolueren naar figuratief werk, maar als ik puur met schilderkunst bezig blijf, lijkt me dit uitgesloten.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: